Sylvia - Yfke  Struiwigh-Tekstra

Sylvia - Yfke Struiwigh-Tekstra

Behaald : 3.568,51
Toegezegd: 0,00
Doel: 2.500,00
100% Complete
1 beklimmingen 7 juni 2018
Nog
232 dagen,
13 uur,
22 minuten en
14 seconden
Voorlopige eindstand
Omdat vorig jaar zo bijzonder was!
Omdat het nog steeds kan...

Oktober 2010 helemaal gelukkig we zijn zwanger, wat waren we blij. Helaas kwam er al snel zwangerschapsmisselijkheid opzetten en er kwam een wolkje boven ons geluk hangen, 10 kilo kwijt in 10 weken en te zwak om te werken. Dit was het allemaal wel waard, want we zouden papa en mem worden van ons kleine wonder.
Maar in december voel ik een knobbel in mijn rechterborst, maak me niet druk, maar door Rik toch naar de huisarts gestuurd. Daar werd ik door gestuurd naar het ziekenhuis, waar na een echo, mammografie, punctie en ook nog een bioptie de tijdelijke uitslag me werd medegedeeld, hoogstwaarschijnlijk borstkanker…

En dat is pas het begin, LEES VERDER ONDER HET KOPJE BLOG!

Prikbord

  • Reacties (0)
    Sylvia - Yfke Struiwigh-Tekstra-20-02-2018


    Artikel nav het voorgaande artikel en een terugblik daarop en hoe het nu gaat!
  • 10-09-2017 'Geef mij tijd'Reacties (0)
    Sylvia - Yfke Struiwigh-Tekstra-20-02-2018
    Artikel wat geplaatst werd nav mijn vorige artikel door de teamleider van het AD
  • 06-09-2017 Het slaat toch nergens op als ik voor mijn veertigste sterf?Reacties (0)
    Sylvia - Yfke Struiwigh-Tekstra-20-02-2018


    Artikel in het AD nav de collecteweek van het KWF
  • Reacties (0)
    Sylvia - Yfke Struiwigh-Tekstra-20-02-2018

    September 2017 meegedaan aan de commercial van het KWF met de quote GEEF MIJ TIJD!!

    Dit is de commercial...




  • Mijn verhaalReacties (0)
    Sylvia - Yfke Struiwigh-Tekstra-20-02-2018

    Oktober 2010 helemaal gelukkig we zijn zwanger, wat waren we blij. Helaas kwam er al snel zwangerschapsmisselijkheid opzetten en er kwam een wolkje boven ons geluk hangen, 10 kilo kwijt in 10 weken en te zwak om te werken. Dit was het allemaal wel waard, want we zouden papa en mem worden van ons kleine wonder.

    Maar in december voel ik een knobbel in mijn rechterborst, maak me niet druk, maar door Rik toch naar de huisarts gestuurd. Daar werd ik door gestuurd naar het ziekenhuis, waar na een echo, mammografie, punctie en ook nog een bioptie de tijdelijke uitslag me werd medegedeeld, hoogstwaarschijnlijk borstkanker…

     

    Mijn eerste reactie is maar ik ben zwanger en nu??

    Daar kan de chirurg me ook niet helemaal verder mee helpen, ik krijg alleen te horen dat ik er rekening mee moet houden dat er een mogelijkheid is dat ik het kindje niet kan houden en over 3 dagen weten we meer. Mijn wereld stort in! Alles wat daarna gezegd wordt komt bij mij niet meer binnen.

    3 dagen later krijgen we te horen dat het borstkanker is, maar dat we ons kindje kunnen houden. Een borstbesparende operatie is mogelijk en aansluitend zal ik chemokuren krijgen tijdens mijn zwangerschap en een andere kuur na mijn zwangerschap. Gevolgd door bestralingen en aansluitend een hormoonkuur voor 5 jaar.

    Het klinkt misschien heel raar maar na deze uitslag ben ik een soort opgelucht. Ik heb dan wel borstkanker en dat vind ik echt verschrikkelijk, maar ik kan op dit moment mijn borst houden en mijn zwangerschap voortzetten en dat laatste is voor mij erg belangrijk en het nieuws wat ik eigenlijk alleen maar wilde horen!

     

    Begin januari 2011 krijg ik de borstbesparende operatie en hierbij krijg ik een okselkliertoilet (betekent dat al mijn lymfeklieren verwijderd worden in mijn oksel). Na een herstelperiode moest ik aan de chemo beginnen. Na 5 chemo kuren wordt de behandeling tijdelijk stil gelegd zodat ik kan bevallen. Met 37,5 week opgenomen in het ziekenhuis zodat de bevalling opgewekt kan worden. Met als resultaat een gezonde dochter, Yfke. Ons wonderkindje.

    2 weken later weer aan de chemo. Ze vallen me zwaar veel bijwerkingen ziekenhuisopnames en het herstel duurt ook langer, maar het einde van de chemo komt in zicht. September 2011 de bestraling, 21 keer in totaal. Aansluitend begin ik met de hormoonkuur van 5 jaar lang met als vervelende bijwerking dat ik kunstmatig in de overgang zit met opvliegers en gewrichtspijn als gevolg.


     

    En dan is het november 2015 en heb ik een moedervlek die er “verdacht” uitziet.

    In december (2015) wordt de moedervlek op mijn bovenbeen verwijderd en dat bleek een melanoom te zijn, meer weefsel en lymfeklieren weggehaald, maar gelukkig was alles verder goed/schoon.

     

    Afgelopen 31 augustus(2016) mijn laatste pillen geslikt van mijn hormoonkuur en blij dat ik weer naar mijn gevoel vooruit kon kijken. Maar dat was helaas van korte duur...

    Vanaf 26 september(2016) krijg ik last van mijn buik en ga langs bij de huisarts, doorgestuurd voor bloedprikken dachten aan misschien longembolie of iets met de lever/galblaas 's middags belde huisarts dat de internist me toch wilde zien op de SEH om meerdere onderzoeken te doen, na de echo kwamen ze vertellen dat ze hebben iets gezien op mijn lever waar ze zich ongerust om maken en wij nu dus ook.

    Dat weekend veel last van mijn buik en moet weer langs bij de SEH ze maken een CT-scan....de pijn komt toch van de lever die ergens tegen aan drukt. Krijg morfine en pcm en daarmee gaat het goed met de pijn.

    4 oktober (2016) een leverpunctie/biopsie en 6 oktober PET-scan gehad.

    10 oktober kregen we de uitslag... nare droom is waar geworden, uitzaaiing van de borstkanker op mijn lever en zien nog bij mijn borstbeen een plekje oplichten en in de lymfe naar mijn lever toe zien ze ook wat oplichten op de scan. Vooral de boodschap er is geen hoop meer op genezing komt hard binnen… Tijd geven ze niet, maar wil ik dat ook weten?

    De tumor op mijn lever heeft een doorsnee van 15 cm en omdat er meerdere plekjes zijn gevonden is het te groot om te opereren. Ga nu behandeld worden in Alrijne in Leiderdorp en zal beginnen met chemo in tablet vorm, we hebben afgelopen week second opinion gehad in AvL en geven hetzelfde behandelplan als Alrijne. En raden aan daar nu te blijven en blijven meedenken bij mijn verloop.

     

    De chemotabletten hebben in het begin hun werk gedaan en de tumor werd iets kleiner, daarna bleef hij stabiel. In de zomer van 2017 voelde ik me lichamelijk zwakker worden, viel veel af, was heel moe, de chemotabletten bleken bij de volgende scan dan ook niet meer te werken. Er waren 2 plekjes bijgekomen. Tijd om over te stappen op een ander middel, dit werd een hormoonkuur genaamd Anastrozol, lichamelijk knapte ik weer op, kreeg wel wat andere bijwerkingen, maar die nam ik voor lief. 3 maanden later weer een scan en had goede hoop, maar helaas was die hoop niet op de scan te zien, de 2 extra plekjes waren er nu 10, daar werd wederom de grond onder onze voeten vandaan gehaald. Zo gaan die potjes op de plank te snel… Momenteel krijg ik weer een chemokuur genaamd Eribuline, ditmaal via infuus. Februari (2018) heb ik mijn port-a-cath gekregen middels een operatie, dit omdat ik moeilijk aan te prikken ben voor een infuus en dit een stuk prettiger zal zijn.


Top Donaties

Carolien Boere
750,00
benefietsfeest 2018
500,00
St. Ipse de Bruggen
500,00
Collega's Ipse de Bruggen
260,00
Tanja Schneijderberg
250,00

Onze sponsors