2011 was mijn eerste ervaring met Alpe d’HuZes, het was een emotionele achtbaan geworden. Maar zo bijzonder om mee te maken.

Met vele andere mensen de strijd aan gaan met die berg.....

Maar eigenlijk de strijd aangaan tegen kanker. Een ieder die daar fietste had wel iemand op zijn/haar bagagedrager. Tijdens het fietsen, of uitpuffen in een bocht, hoorde je de meest emotionele verhalen die je weer kracht gaven om door te gaan. Om niet op te geven....want opgeven is geen optie!

Helaas sterven nog steeds mensen aan kanker, of als ze het geluk hebben om te overleven, moeten ze haast een onmenselijke weg bewandelen.

Voor die mensen, ga ik me nog 1 keer sportief inzetten, om zoveel mogelijk geld in te zamelen.

Om dit doel te halen, zal er weer veel getraind moeten worden en de komende maanden staan dan ook volledig in het teken van het fietsen. Tijdens deze periode zal ik weer een blog bijhouden, zodat ik u mee kan nemen met mijn reis....