Iedereen kent wel een familielid, vriend of kennis die in aanraking is gekomen met kanker. We zijn verdrietig, bezorgd, voelen ons machteloos en hopen op genezing.

Het is niet eerlijk dat je je vriendin in de bloei van haar leven kwijt raakt. Je voelt je dan machteloos en verdrietig. Toch is haar strijd, openheid over haar ziekteproces, haar gedrevenheid absoluut niet voor niets geweest. Zij heeft ons laten zien wat de woorden 'opgeven is geen optie' inhouden. Zij geeft mij dagelijks de kracht om intens te genieten van het leven en van  mijn dierbaren. Ze geeft me elke dag de kracht, de positieve energie om te strijden voor meer onderzoek naar kanker. Onderzoek dat er hopelijk voor zorgt dat een ieder goed en gezond kan leven met kanker. Dat kanker geen dodelijke ziekte meer is, maar een chronische waar je oud mee kunt worden.

Jij helpt ons toch ook om dit te realiseren?